| | | |  
Interview Trapveldje schoolplein opmaat voor VVA

Laatste artikelen

Bijzondere gebeurtenissen


WWW ARENDSKERKE.NL




Uit de Score - juni 2013

Je kunt van schooldirecteuren vinden wat je wil, maar de directeur van OBS Schengehof maakt onder werktijd graag tijd vrij voor een interview met een redactielid van ons clubblad.

Onderwerp van het gesprek was de link van school met VVA en het dorp met VVA vanuit het perspectief van een relatieve buitenstaander, want zo mogen we Wim Boddaert toch wel noemen. Zelf is hij woonachtig in Goes, maar in zijn vrije tijd fluit hij graag een wedstrijd in de jeugd.

Wim heeft een aardig voetbalverleden achter de rug bij clubs als Koewacht, Patrijzen en Robur. Hij was, naar eigen zeggen niet talentvol, maar moest het hebben van hard werken. Na zijn actieve carrière als voetballer besloot hij te gaan fluiten voor jeugdelftallen van Robur.

Dit bleef in 's-Heer Arendskerke niet onopgemerkt en hij werd gevraagd ook voor VVA jeugdwedstrijden te fluiten. "Ik fluit wedstrijden vanaf de C-junioren, omdat daar geen kinderen meer spelen die op school zitten," zegt Wim. Hij wil alle schijn van partijdigheid vermijden en daarom fluit hij geen lagere elftallen.

Pratend over de link met school, komt natuurlijk al snel ter sprake dat met name de jongens het trapveldje bij school benutten om hun voetbalkunsten te etaleren. Dit gebeurt zo intensief, dat diverse pogingen hier gras te laten groeien, jammerlijk mislukken.

Daarnaast wil Wim het nog breder trekken en ziet hij ook de naschoolse activiteit op vrijdagmiddag, georganiseerd door SMWO Goes, als link met het voetbal. De "pleintjes", zoals de activiteit genoemd wordt, stelt kinderen in staat op een leuke, speelse manier met sport en bewegen in aanraking te komen. "Ze maken kennis met diverse sporten en leren ook door samen te werken een teamprestatie te leveren.

Echter, het allerbelangrijkste is dat kinderen plezier in sport krijgen." Uiteraard komt ook het schoolvoetbal ter sprake. Diverse lichtingen hebben Schengehof op de kaart gezet als een school die goede voetballers in zijn midden heeft. Echter, door het afnemende leerlingenaantal ziet ook Wim in dat de komende jaren minder zullen worden voor de school. Dit ziet hij ook terug bij de club, waar niet alle jeugdelftallen vertegenwoordigd zijn.

"Op zich is het mooi dat clubs als VVA en Heinkenszand een samenwerking zijn aangegaan, maar er kleven ook nadelen aan," vindt Wim. Als nadeel noemt hij het reizen en de onbekendheid met de spelers en cultuur van de club waar ze komen te spelen.

Overigens is Wim erg te spreken over de verbondenheid tussen 's-Heer Arendskerke en 's-Heer Hendrikskinderen, waar het gaat om sport. Waar in 's-Heer Hendrikskinderen een redelijke korfbalvereniging bestaat uit spelers uit beide dorpen, daar haalt VVA op voetbalgebied ook aardig wat jongens uit het buurdorp.

Daarnaast roemt Wim het lagere kader bij de vereniging, bestaande uit vrijwilligers die zorgen dat de club "levensvatbaar" blijft. "Want," zo zegt Wim, "verdwijnen deze vrijwilligers, dan komen ze niet meer terug." Daarnaast biedt het ook voordelen voor de school, want wanneer de school een sportdag organiseert, is een telefoontje naar een vrijwilliger vaak genoeg om gebruik te mogen maken van de accommodatie of voor het lenen van materiaal.

"De lijnen zijn gelukkig kort, hier." Wanneer Wim hoort, dat VVA nog een van de weinige clubs is met een clubblad, wil hij graag nog kwijt dat hij voor de club een toekomst als streekvereniging ziet. "Niet zozeer in groei, maar meer in bestaansrecht." Om daar meer bekendheid aan te geven, stelt hij voor het clubblad bij de kapper in 's-Gravenpolder neer te leggen. Wie weet of het ooit zover komt…

Startpagina
Naar boven
Vorige
Volgende Mail de redactie