| | | |  
Londen 2010 reisverslag

Bijzondere gebeurtenissen



WWW ARENDSKERKE.NL






Vrijdag 8 januari 2010

Het was vrijdagochtend kwart voor acht, behoorlijk fris en al een hele drukte op het sportpark van VV Arendskerke. 50 personen stonden op het punt te vetrekken richting Londen. Na goed tellen bleken het er echter 48 te zijn. Eén persoon kwam er te laat achter dat zijn paspoort was verlopen. En zonder paspoort kom je Engeland echt niet in. Of je moet in een vrachtwagen zitten met een geheime ruimte. Maar die hadden we niet in de bus.

Nummer 49 dacht dat we om half negen zouden vertrekken. Maar die pakt zijn boeltje zeer snel bijelkaar en kwam in een half geblindeerde auto met zijn veters nog los iets voor achten aan. Overigens zou deze persoon zaterdag nog een hoofdrol gaan spelen in een vermissingszaak in Londen. Maar daarover later meer.

Toen iedereen in de bus klaar zat draaide de chauffeur de sleutel om maar er gebeurde helemaal niets. Accu kapot....nou dat begon dus lekker. Hij belde om hulp en even later stonden er maar liefst 3 bussen in de Lange Achterweg. We dachten dat we met zijn allen over konden stappen in een andere bus. Maar de monteurs dachter daar anders over. De accu's zouden overgezet worden. Hiervoor moest één bus keren om er beter voor te kunnen staan. Er waar kun je dat beter doen dan op de parkeerplaats van het sportpark? Dat de ruimte iets kleiner was dan gedacht bleek later wel toen de bus twee keer een paaltje raakte. Uiteindelijk stond de bus wel op zijn plek en begon men met het overzetten van de accu's.
Twee uur later dan gepland vertrokken we richting Londen. De reis verliep voorspoedig zonder noemenswaardige incidenten. Net als vorig jaar werden de deelnemers weer blij verrast met een speciale muts. Met dank aan de gebroeders Capello. Uiteraard misten we de gereserveerde boot, maar gelukkig was er genoeg ruimte op de andere boten.
In Engeland aangekomen kregen we het bericht dat de wedstrijd Fulham-Portsmouth was afgelast. Dat was volgens mij 30 jaar niet voorgekomen maar net in het weekend dat Arendskerke op bezoek komt gebeurde het wel. We hadden nog hoop dat de wedstrijd van Crystal Palace wel door zou gaan (ons hotel was niet ver van het stadion) maar zaterdagochtend bleek ook die wedstrijd niet door te gaan. Jammer....maar helaas.

Na aankomst in het hotel kreeg iedereen even tijd om zich op te frissen. Vervolgens gingen we met zijn allen een hapje eten en daarna de pub in. Wat daar allemaal gebeurde laat zich misschien wel raden.

Zaterdag 9 januari 2010

Door de weersomstandigheden kon ook de wedstrijd Thornton Rovers-Arendskerke niet doorgaan. Daarom werd door de selectie een korte looptraining gehouden in een nabijliggend park. Tijdens de training vertrok een gedeelte van organisatiecomité richting het Fulham stadion om daar het geld voor de kaarten terug te vragen. Wat uiteindelijk ook is gelukt.
Maar ja..wat doe je in Londen als het geplande middagprogramma niet door gaat? In het hotel was er wel de mogelijkheid om op de televisie live een wedstrijd te volgen, maar niet iedereen vond dat even interessant. Veel keus vwb wedstrijden was er ook niet omdat alleen Arsenal-Everton en later op de middag Birmingham City-Manchester United in de Premier League door gingen. Daarom werd besloten om iedereen maar los te laten. De één bleef in het hotel om voetbal te kijken, anderen zochten een pub op of vertrokken richting het centrum van Londen. Er was ook een ploegje (11 man sterk) die een poging waagde om kaarten te bemachtigen voor de wedstrijd Arsenal-Everton. Tot deze groep behoord ook de auteur van dit verslag.....het verhaal gaat daarom ook hierover verder. Andere verslagen komen in het eerstvolgende clubblad.

Arsenal-Everton
We kregen een bericht dat er ook nog legale kaarten voor deze wedstrijd beschikbaar waren. Dat was wel verwarrend omdat eerst gezegd was dat de wedstrijd volledig uitverkocht was. Om kaarten te kunnen krijgen moesten we wel naar het Emirates Stadium. Via het hotel werden er drie taxi's geregeld die ons naar het stadion zouden brengen. Toen de taxi chauffeurs in een telefoonboek en een kaart van Londen gingen kijken hoe ze moesten rijden, vroegen we ons wel af of we er ooit zouden komen.

Maar al met al viel de rit niet tegen en kwamen we in een klein uurtje aan bij het Emirates Stadium. We waren nog vroeg en gingen op zoek naar de ticketbox. Nadat we deze gevonden hadden bleken de nog beschikbare kaarten een prijs te hebben die iets hoger lag dan ons budget. We besloten daarom maar even te wachten.
Er liepen genoeg duistere mannetjes rond die kaarten probeerden te verkopen. Maar ook bij hun waren de prijzen aan de hoge kant. We gingen er eigenlijk van uit dat de prijzen vanzelf zouden zakken naarmate we dichter bij het begin van de wedstrijd zouden komen. Maar dat bleek niet waar te zijn.

Na een aantal keren van de ene kant van het stadion naar de andere kant gelopen te hebben (inclusief een korte stop bij McDonalds) ging een gedeelte van de groep even wat drinken in een pub. De andere helft bleef zoeken naar kaartjes. Het werd alsmaar drukker rondom het stadion en je zag dat de mannetjes met kaarten steeds zenuwachtiger gingen doen. Maar de prijs laten zakken was er niet bij.

Plots kreeg de groep "kaartjeszoekers" bericht van de groep "pubgangers". Drie personen van deze groep had een kaartje weten te bemachtigen en waren al op weg naar binnen. Tien minuten voor de start van de wedstrijd wisten de "kaartjeszoeker" eindelijk een aantal kaartjes te krijgen. Nou ja...krijgen....er moest flink in de buidel getast worden.

Dat het allemaal geen zuivere koffie was bleek wel op de wijze waarop we het stadion werden binnen geloodst. Vier van de zes "kaartjeszoekers" moesten meteen mee en werden naar de toegangscontrole gebracht. De andere twee zouden later opgehaald worden. Helaas is dat nooit gebeurd. De vier gelukkigen kregen (na betaling) een seizoenskaart uitgereikt van een beetje duister uitziende donkere man met een enorme zonnebril en een capuchon op. We moesten vlak bij hem in de buurt blijven en samen met hem het stadion naar binnen gaan. Eenmaal binnen werden we weer gesplitst en de twee duo's gingen op weg naar hun zitplaats. Gelukkig werden we verder niet gecontroleerd en iedereen en zo konden we eindelijk genieten van de wedstrijd Arsenal-Everton, eindstand 2-2.
De vermissing
Na de wedstrijd was het even lastig om elkaar terug te vinden maar uiteindelijk kwamen we allemaal weer samen in de Arsenal pub waar de personen die geen kaartje hadden kunnen krijgen de wedstrijd gevolgd hadden. Lekker nagenieten met een biertje en nog even kijken naar Birmingham City - Manchester United.

Toen werd het tijd om weer terug te gaan. We zouden proberen een groot gedeelte met de metro te gaan en het laatste stukje met de bus of taxi. Het was natuurlijk logisch dat in zo'n weekend ook dat niet helemaal liep zo als gepland. Men was bezig met onderhoudswerkzaamheden en we moesten eerder de metro uit om verder te gaan met de bus. Lijn 38 om precies te zijn. Gelukkig kregen we hulp van een vriendelijke meneer uit Londen die dezelfde kant uit moest als ons.

Eénmaal bij de bushalte aangekomen ging nummer 49 (we zullen hem verder maar Piet noemen omdat hij namelijk ook zo heet) snel even achter de heg voor aan sanitaire stop. Helaas voor Piet kwam de dubbeldekker iets sneller dan verwacht. We stapten allemaal in en hadden niet in de gaten dat Piet er niet bij was. Daar kwamen we pas twee haltes later achter toen Frank zich ineens afvroeg waar Piet was. Piet was nergens te vinden dus we dwongen de buschauffeur om meteen te stoppen.

Het was een wandeling van 15 minuten voordat we weer terug waren bij de bushalte. Gelukkig stond onze Piet daar rustig te wachten. Hij zij dat hij vreemd stond te kijken toen hij achter de heg vandaan kwam en zag dat iedereen ineens weg was. Piet was door zijn overhaaste vertrek uit Arendskerke zijn telefoon verloren en had vlak ervoor ook het kaartje met de gegevens van het hotel aan iemand anders gegeven. Dus het was maar gelukkig dat we hem zo snel weer terug hebben kunnen vinden. Achteraf hebben we er nog veel om moeten lachen.

We pakten de volgende lijn 38 weer tot Victoria's. Daar besloten we een hapje te gaan eten. Na het eten lieten we ons in een prachtige Londense taxi terugbrengen naar het hotel. Uiteraard was de avond nog niet afgelopen en pakten we nog een paar Engelse biertjes in de pub. Toen het licht in de pub aanging en de stoelen op de tafels werden gezet was het voor ons het sein om maar terug te keren naar het hotel.

We pakten de volgende lijn 38 weer tot Victoria's. Daar besloten we een hapje te gaan eten. Na het eten lieten we ons in een prachtige Londense taxi terugbrengen naar het hotel. Uiteraard was de avond nog niet afgelopen en pakten we nog een paar Engelse biertjes in de pub. Toen het licht in de pub aanging en de stoelen op de tafels werden gezet was het voor ons het sein om maar terug te keren naar het hotel.
Zondag 10 januari 2010

Om precies elf uur vertrok de bus richting Dover waar we de boot weer namen richting Calais. De zee was nogal ruw en de boot deinde behoorlijk heen en weer. Voor verschillende personen zal het dan ook geen plezierig overtocht zijn geweest. Na Calais ging de reis richting 's-Heer Arendskerke verder zeer voorspoedig en we waren dan ook mooi op tijd terug.

Startpagina
Naar boven
Vorige
Volgende Mail de redactie