| | | |  
Londen 2010 Zeeuwen in Londense sneeuw

Bijzondere gebeurtenissen



WWW ARENDSKERKE.NL






Uit de Score - april 2010

Het is een vroege ochtend in januari als Londen getuigeis van een opmerkelijk tafereel. Een handvol afgetraindevoetballers maakt een lokaal parkje onveilig door er fanatiek rondjes te rennen in de sneeuw. Het betreft een delegatie van Arendskerke, die in voorbereiding is op de tweede seizoenshelft. Natuurlijk wordt er niet alleen getraind; er wordt geshopt, gezongen, gedronken, gedanst, gekeken, geleden(door de kou) en natuurlijk genoten.
’s Heer Arendskerke, zo’n 24 uur eerder. Niet minder dan drie bussen blokkeren de Lange Achterweg en bij de willekeurige voorbijgangers rijst dan ook de vraag wat er aan de hand is. Moet de plaatselijke VVA een verre uitwedstrijd spelen en gaat er een grote supportersschare mee? Deels ja, deels nee. De VVA gaat namelijk weer op trainingskamp, met als bestemming: Londen.

Nagenoeg de hele eerste selectie gaat mee, een enkele uitzondering (die al op vakantie is, die net vader geworden is of die zijn paspoort vergeten is te verlengen) daargelaten. Dennis lijkt vergeten te hebben dat de bus toch echt op niemand wacht en komt te laat aanzetten, maar heeft het geluk dat de bus dienst weigert – en we met twee uur vertraging alsnog vertrekken.

Eenmaal op weg wordt het programma voor het weekend uitgedeeld, en als er één over blijkt te zijn wordt al snel geopperd dat deze voor de niet-reisgerechtigde Wouter is. De busreis verschilt niet veel vergeleken met die van het voorgaande jaar, behalve dat de eindbestemming anders is. De petoeters halen hun kleingeld boven ‘tafel’, de bekende liederen worden aangeheven en de groene sportdrankjes (met ster) gaan al vroeg de bus rond. De tandarts van Frank D. zal ook weer blij zijn, gezien het groene goedje dat Frank naar binnenwerkt. Verder verdiepen benjamins Avner en Roel zich in een boek over dure spitsen die niet scoren, oefent Adriaan zijn concentratie op de Nintendo DS en wordt er vooral veel gelachen. Even lijkt de bus na een tussentop te vertrekken zonder Jeanette, maar Paulus weerhoudt de buschauffeur ervan om zonder zijn vrouw weg te rijden.

De planning is om zaterdagochtend een oefenwedstrijd tegen Thornton Rovers te spelen (uit naar Turle Road, altijd lastig), maar door de vele sneeuwval in Engeland blijkt al snel dat deze wedstrijd geen doorgang kan vinden. Als in de bus ook nog eens het bericht komt dat de wedstrijd Fulham–Portsmouth is afgelast, waarvoor ook een bezoek stond gepland, moet er flink geïmproviseerd worden door de organisatie. Kaarten voor Arsenal zijn niet haalbaar c.q. te duur, terwijl ook Crystal Palace niet in actie komt doorhet barre weer.
De organisatie besluit daarom iedereen vrij te laten. Een groepje gaat na aankomst de omgeving inspecteren, anderen testen de lobby als loungeplaats. ’s Avonds wordt gezamenlijk gegeten in een nabijgelegen pub, die onder het eetgedeelte nog een bar heeft zitten. Na die ruimte onveilig gemaakt te hebben gaat het gros van de Zeeuwse reizigers terug naar het hotel, terwijl sommigen de avond voortzetten in een kroeg dichterbij het centrum. Een kwartet VVA’ers gaat zelfs dezelfde avond nog naar downtown Londen.
Hoe dan ook, de selectie dient zaterdagochtend tien uur present tezijn voor een looptraininkje à la Paulus. Die training valt sommigen zwaar, maar na het middaguur, als een massaal bezoek aan het centrum wordt gedaan, is vrijwel iedereen opgeknapt. Een tiental liefhebbers gaat naar Emirates Stadium om proberen kaartjes voor Arsenal te regelen, terwijl anderen diezelfde wedstrijd vanuit de kroeg kijken. Of er ook iemand nog cultuur heeft gesnoven door een bezoek aan de Big Ben of Buckingham Palace te brengen is bij de schrijver dezes niet bekend.

In vergelijking met vorig jaar is de strategie van Patrick K. in ieder geval ongewijzigd gebleven; de aanvaller komt met tassen vol kleding de shops uit gelopen en kan er weer een jaartje tegenaan. Toch is hij ook wat verbolgen: “Dertig euro voor een Chelsea-shirtje voor m’n neefje, da’s nog duurder dan een shirt met volwassen maat!”
Die avond wordt de Nederlandse bar ‘de Hems’ (waarvan niemand nou eigenlijk weet wat het betekent) getest. Contacten met andere Hollanders zijn snel gelegd en het duurt niet al te lang of de polonaise wordt ingezet. Het feestje wordt voortgezet in ‘The Zoo Bar’, waar ’s middags nog voetbal is gekeken. Nu is het echter een hippe club, inclusief parfumverkopende mannen in de toiletten. Dat laatste zorgt bij menigeen voor frustratie, maar Danny d. J. lijkt het niet zo erg te vinden. “Ik kreeg gratis een luchtje opgespoten”, glundert hij. Het effect laat niet lang op zich wachten, want een aantal VVA’ers bevindt zich gedurende de avond in gezelschap van vrouwelijk schoon.

De nachtelijke reis terug naar het hotel is een zware. De nachtbus is goedkoop, maar doet er ongeveer drie kwartier over om in Crystal Palace te komen. Reden voor Hubert om wel op hele onorthodoxe wijze in slaap te vallen: dubbelgevouwen. Iedereen, de één iets later dan de ander, bereikt uiteindelijk het hotel in veilige staat en begeeft zich te ruste.

De zondag staat in teken van de terugreis. Van Londen naar Dover, vervolgens met de boot naar Calais en van daaruit naar het vertrouwde Zuid-Beveland. Blijkbaar vindt Teun S. dat er te weinig tussenstops worden gehouden, want hij blijkt een trouw bezoeker van het toilet in de bus. Rond een uur of zeven ’s avonds houdt de bus halt in de Lange Achterweg en gaat iedereen richting huis. Er is maandag genoeg te vertellen op het werk of op school!


Startpagina
Naar boven
Vorige
Volgende Mail de redactie