HeaderSectionExtra
  | | | |  
VVA F1 2002/2003

Historie

Teams 2016/2017 in blauw

VVA 1 JO13-1 (D1) JO9-1 (F1)
VVA 2 JO13-2 (D2) JO9-2 (F2)
VVA 3 JO13-3 (D3) JO9-3 (F3)
VVA 4 JO11-1 (E1) JO9-1 (F4)
JO19-1 (A1) JO11-2 (E2) JO9-1 (F5)
JO17-1 (B1) JO11-4 (E3) JO7-1 (M1)
JO17-2 (B2) JO11-5 (E4) JO7-1 (M2)
JO15-1 (C1)   JO7-1 (M3)
JO15-2 (C2)    


Programma en uitslagen

Wedstrijdverslagen


WWW ARENDSKERKE.NL




voorjaar  



Voorste rij van links naar rechts: Joep Corstanje (supporter), Marijn Corstanje, Job Bouma, Alexander Hamelinck, Jeroen Dijkwel, Thomas Wijnholds
Achterste rij van links naar rechts: Martin Corstanje (trainer en leider), Tom de Regt, Kevin Nijsse, Ricardo Kriekaard, Marc Wijts, Raymond Kloet, Peter Wijts (leider)
Leiders:
Peter Wijts en Martin Corstanje
Trainer:
Martin Corstanje
Sponsor:
Corstanje Assurantiën

najaar  




Links naar rechts: Raymond Kloet, Hidde Westerweele, Alexander Hamelinck, Simon Rijk, Ricardo Kriekaard, Michel Harinck, Peter Wijts (leider), Jeroen Dijkwel, Thomas Wijnholds, Marc Wijts, Martin Corstanje (trainer en leider), Tom de Regt, Marijn Corstanje, Job Bouma Leiders:
Peter Wijts en Martin Corstanje
Trainer:
Martin Corstanje
Sponsor:
Corstanje Assurantiën

voorjaar Uitslagen en stand

Elftal
G
W
GL
V
P
DPV
DPT
1 Zeelandia-Middelburg F1 C 10 8 1 1 25 58 8
2 Walcheren F1 E 10 8 1 1 25 53 8
3 Heer Arendskerke F1 F 10 6 1 3 19 32 27
4 Noormannen De F1 B 10 4 1 5 13 37 36
5 Rillandia F1 D 10 1 0 9 3 7 36
6 MZVC F2 A 10 1 0 9 3 7 79

  A B C D E F
A x 1-10 1-13 2-1 1-11 1-4
B 9-1 x 1-7 4-0 0-6 3-3
C 9-0 7-2 x 6-0 3-1 1-2
D 3-0 0-4 0-3 x 0-5 0-2
E 11-0 6-0 1-1 4-1 x 6-2
F 8-0 5-4 0-8 6-2 0-2 x

najaar Uitslagen en stand

Elftal
G
W
GL
V
P
DPV
DPT
1 Luctor'88 F1
E
10 7 1 2 22 32 22
2 Apollo'69 F1
C
7 6 0 1 18 27 15
3 Kapelle F1
A
9 3 4 2 13 31 25
4 SSV'65 F1
B
8 3 0 5 9 13 17
5 Heer Arendskerke F1
F
9 2 2 5 8 24 32
6 Kloetinge F1
D
9 1 1 7 4 12 28

A B C D E F
A
x 4-3 3-5 4-1 1-2 4-4
B
0-5 x - 2-0 1-2 3-1
C
- - x 6-0 3-2 4-1
D
3-3 0-3 2-3 x 0-1 -
E
4-4 3-1 4-2 4-2 x 7-4
F
3-3 2-0 3-4 2-4 4-3 x

Verslagen

7 mei 2003 VVA F1 – MZVC F2
De laatste competitiewedstrijd van het seizoen en het zou mooi zijn dat we dat in stijl af zouden kunnen sluiten. MZVC was de tegenstander op deze mooie woensdagavond. De uitwedstrijd hadden we eenvoudig gewonnen en de mannen waren ervan overtuigd dat het een makkie zou worden. Zeker gezien het spel van afgelopen weken mocht deze tegenstander geen probleem zijn. Over de eerste helft zal uw verslaggever zeer kort zijn. Het was abominabel slecht. Iedereen voetbalde een beetje voor zijn eigen en er zat geen strijd in. We speelden ook 9 tegen 9, dus het was wel een beetje druk op het veld, maar toch. Heel gelukkig kwamen we toch op voorsprong door een doelpunt van Marijn. Na een donderpreek van Martin in de rust ging het de tweede helft stukken beter. Er werd weliswaar nog steeds niet best gevoetbald, maar er was in ieder geval weer strijd en inzet. We liepen daarom in het begin van de tweede helft heel simpelweg van MZVC. Ricardo (3x), Marijn (2x), Jeroen (1x) en Kevin (1x) waren de doelpuntenmakers. Al met al toch een ruime overwinning in een slechte wedstrijd. Maar ja..die moet je ook winnen. De 3e plaats in de competitie (na Zeelandia-Middelburg en Walcheren) was een feit. Knap gedaan.

3 mei 2003 Rillandia F1-VVA F1
Op bezoek bij de ploeg waarvan we in de thuiswedstrijd vrij eenvoudig van hadden gewonnen. Maar dat zegt meestal lang niet alles. Net als vorige week hadden we weer een opstelling. Tom weer in de goal. Ricardo als laatste man. Marc daar vlak voor. Raymond rechtshalf en Thomas op links. En een 3 mans voorhoede. Marijn op rechts, Kevin op links en Jeroen als diepste spits.
Meteen na de aftrap bleek dat het geen makkelijke klus zou worden. We waren wel beter en er werd weer prima overgespeeld, maar de ruimte achterin was klein. Echte grote kansen waren er in de 1e helft nauwelijks. Gelukkig voor ons lette een verdediger van Rillandia niet zo goed op Marijn toen hij de bal over de achterlijn wou laten lopen. Marijn maakte een sliding en de bal kwam voor het doel recht in de voeten van Marc. Deze aarzelde geen moment en zette VVA op voorsprong. Marijn miste op een haartje een voorzet van Ricardo, die ondanks dat hij laatste man was, regelmatig mee naar voren kwam.
De tweede helft, hetzelfde spelbeeld al kwamen er voor VVA wat meer kansen. Jeroen schoot een afvallende bal hard in, maar deze werd van de lijn gehaald. Marc schoot in het zijnet en op de paal. Maar het mooiste moment moest nog komen. Een geweldig driehoekje tussen Ricardo, Jeroen en Marijn zorgde er voor dat Marijn schuin op de keeper afkwam. Met een prachtige schijnbeweging en een mooi lobje passeerde hij de doelman. Rilland kreeg vervolgens nog een dot van een kans, maar de lat stond de aansluitingstreffer in de weg. De overwinning ging dus naar VVA.

26 april 2003 VVA F1-Noormannen F1
Vandaag kwamen de Noormannen uit het verre Westkapelle op bezoek in Arendskerke. Na de prima wedstrijd tegen MZVC zat het met het zelfvertrouwen wel goed. We probeerden vandaag voor het eerst eens een echte opstelling uit. Eens kijken hoe de mannen het op zouden pakken. Tom op de goal, Jeroen als laatste man. Raymond daar vlak voor, Marc op links en Thomas op rechts. Kevin en Ricardo naast elkaar in de spits. Tot onze eerlijk gezegd grote verbazing ging bij de aftrap iedereen op de goede plaats staan. Sterker nog, ook tijdens de wedstrijd bleef iedereen op zijn eigen positie lopen. Het gevolg was dat er veel ruimte om te voetballen was. Die ruimte werd door onze mannen ook goed benut. Er werd prima gecombineerd en prima vrij gelopen. VVA was in de beginfase iets sterker. Maar echte grote kansen kregen we niet omdat de Noormannen prima stonden te verdedigen. Toch kwam VVA op voorsprong toen Ricardo een slippertje van de keeper genadig afstrafte.
Vervolgens gingen de Noormannen wat druk zetten. Een prima opgezette aanval over de rechter flank werd door de supersnelle spits van de Noormannen (hij zag er ook zo uit met rode verf in zijn haar) mooi afgewerkt. Daarna was VVA weer aan de beurt. Marc kreeg de bal in het centrum aangespeeld van Kevin, passeerde de twee centrale verdedigers en haalde met links (zijn chocolade been) uit. Keeper kansloos en VVA weer op voorsprong.
Meteen daarna kreeg Ricardo een open kans, maar hij schoot jammerlijk naast. Enkele minuten later was het wel raak. Met een fraai schot passeerde hij de keeper.
Aan het einde van de 1e helft kregen de Noormannen weer wat kansen. Een te zachte terugspeelbal op de weer prima keepende Tom, werd genadeloos afgestraft door de wel hele snelle spitsen van de Noormannen. Vlak voor tijd kreeg Kevin nog een enorme kans. Hij speelde zich prima vrij, schoot op goal, maar de paal stond in de weg.
Na de rust hetzelfde spelbeeld. VVA kreeg de kansen en de Noormannen loerden op de counter. Een voorzet van Ricardo werd op een haartje gemist door Kevin,. Een schot van Marc ging net naast. Hetzelfde lot had een schot van Kevin, net naast dus. Maar het waren niet onze jongens maar de Noormannen die scoorden. Een prachtig uitgevoerde counter werd even fraai afgewerkt. Het was dus 3-3.
Maar we gaven niet op. We bleven goed combineren en hielden het veld breed. Een mooie aanval (driehoekje) waar Ricardo, Marc en Kevin betrokken waren smoorde in schoonheid. Vlak daarna was het wel raak toen Marc een voorzet van Ricardo intikte en zo de 4-3 aantekende. Even later besliste Ricardo de wedstrijd door een corner van Jeroen in te koppen. Een minuut voor tijd kwamen de Noormannen nog even terug, maar het was te laat. Eindstand 5-4.

23 april 2003 MZVC F2-VVA F1
MZVC was de nieuwkomer in de poule. Echt succesvol waren ze nog niet geweest aangezien ze stijf onderaan stonden. Maar je weet maar nooit en dus waarschuwden we onze jongens voor een te grote dosis overmoed. Het was een woensdagavond en er waaide een kil windje. Er waren wat personele problemen en daarom waren Michel en Siem uitgenodigd om met F1 mee te doen. Michel stond als laatste man en Siem, hoe kan het ook anders, stond weer in de spits. Na het fluitsignaal bleek duidelijk dat we wel alert moesten zijn op de tegenstander, maar dat we toch wel de iets gemakkelijker voetballende ploeg waren. We hadden in het begin wel wat veldoverwicht maar echte kansen kregen we niet. Er werd wel prima overgespeeld en soms werd de tegenstander weggetikt. Pas na zo'n 10 minuten kreeg Michel de bal en kon vrijwel ongehinderd van achter naar voren lopen en de 0-1 aantekenen. Bij een volgende aanval werd de bal door een ongelukkige speler van MZVC langs de eigen doelman geschoten. Toen was het de beurt aan Siem. Een mooie pass van Michel naar Ricardo die op zijn beurt de bal in de loop van Siem speelde. Die ging op snelheid de laatste man van MZVC voorbij maar werd door deze zelfde persoon hardhandig naar het gras gewerkt. Zou een penalty moeten zijn, maar de scheidsrechter maakte er een vrije trap van. Deze werd genomen door Siem, die de bal hard op doel schoot. In de rebound schoot Marc in het zijnet. MZVC kreeg één goede kans. Een speler kwam alleen op Tom af maar kan hem niet passeren. Weer ene goede redding van Tom.
Na rust maakte tekende Michel de 0-3 aan door met een fraai afstandschot de keeper te passeren. Een klein slippertje in onze verdediging betekende 1-3. Bleef dus uitkijken. We kregen nog een paar grote kansen. Siem kwam alleen voor de keeper te staan, maar miste net. Marc had het af en toe op zijn heupen en draaide de verdediging af en toe gek. De druk bleef maar aanhouden. Kevin, Raymond en Thomas (met zijn prachtige slidings…er gaat overigens ook wel eens een tegenstander tegen de grond) pakten alle ballen op die door de tegenstander werden weggewerkt. En als ze toch door dreigden te breken was er altijd Job nog die de bal op het middenveld heroverde. Een paar minuten voor tijd bepaalde Ricardo de eindstand op 1-4 door de bal na een corner van Michel met het hoofd het doel in te werken. Prima gedaan.

19 april 2003 VVA F1-Walcheren F1
Gezien de stand op de ranglijst stond ons een zware wedstrijd te wachten. Walcheren staat bovenaan en tijdens de uitwedstrijd waren e eigenlijk kansloos. Het werd toen 6-2 in het voordeel van Walcheren. Het was door maar er stond een behoorlijk windje. We kozen er voor om eerst tegen de wind in te spelen. Vanaf het eerste moment was al duidelijk dat Walcheren een maatje te groot voor ons was. Alhoewel het verschil niet echt groot was en daarnaast had Walcheren windje mee. Tom stond weer op doel en had enorme pech dat een afgeketste bal in een boog over hem heen ging. Dit was al na zo'n 5 minuten spelen. Walcheren kreeg wat meer kansen, maar de weer goed keepende Tom hield zijn doel verder schoon. Pas aan het einde van de eerste helft kreeg VVA wat grip op de wedstrijd en kwamen er wat kleine kansjes. Vlak voor de rust kreeg Marijn een enorme kans toen hij door de verdediging van Walcheren glipte en alleen voor de keeper kwam te staan. Helaas ging de bal net naast.
In de tweede helft hadden wij windje mee…maar we hadden een beetje pech want het waaide stukken minder dan de eerste helft. In deze tweede helft ging de strijd gelijk op met een klein overwicht voor Walcheren. Maar de strijd speelde zich voornamelijk af op het middenveld en grote kansen waren er nauwelijks. Vlak voor tijd besliste echter Walcheren de wedstrijd door in een kluts situatie de bal in ons doel te laten belanden. Een minuut later floot de scheidsrechter af. Eindstand 0-2..maar daar hoefden wij ons niet voor te schamen.

12 april 2003 VVA F1-Rillandia F1
Door wat personele problemen speelden we vandaag wat in een andere samenstelling dan gewend. Alexander, Jeroen en Thomas waren er niet bij. Siem Corstanje (uit de F2) deed daarom met F1 mee. Na het toch wat teleurstellende gelijkspel tegen de Noormannen, vorige week, waren de jongens extra gebrand om een goed resultaat neer te zetten. Tom stond op het doel en Siem was onze diepste spits. Meteen na het fluitsignaal bleek dat VVA niet bange hoefde te zijn voor Rilllandia. VVA was heer een meester en Rilliandia kwam er eigenlijk niet aan te pas. Al vrij snel kwamen we op voorsprong. Een slecht weggewerkte bal werd van afstand door Ricardo ingeschoten. Vlak daarna was het Siem die een grote kans kreeg, hij kreeg de bal er net niet in, maar daar stond Marc die de bal in de rebound loeihard in het net joeg. VVA was los. Er werd door iedereen prima gevoetbald., Goed overgespeeld en de passing was zuiver. We zagen zelfs een paar mooie driehoekjes, 1-2tjes, mooie scharen en passeerbewegingen en goede loopacties. Iedereen had er ook plezier in. Bij een corner van Marijn die door Marc ingekopt werd, maar van de lijn af werd gehaald, was Ricardo attent: 3-0. Vlak voor rust zette Ricardo ons op een 4-0 voorsprong door een voorzet van Marc prima af te werken.
Na de rust begon Rillandia (op verzoek) met een man meer. Het spelbeeld veranderde niet veel, alleen kregen we wat minder ruimte. Meteen na rust kreeg Siem een grote kans…maar weer ging de bal er niet in. Toen was het de beurt aan Rillandia dat iets sterker werd. Door geklungel in de verdediging werd het 4-1. Vlak daarna had Siem wel succes. Hij werd gelanceerd door zijn grote broer Marijn en kwam alleen op de keeper af. Met een fraai schot in de kruising maakt hij er 5-1 van. Vervolgens kreeg Rillandia een paar kansen, maar Tom keepte een puike wedstrijd en hield zijn doel schoon. Helaas voor hem ging een vrije trap van Rillandia door de muur heen en was ie kansloos. Vlak voor tijd bepaalde Marijn de eindstand op 6-2. Prima gespeeld…..!!!

5 april 2003 Noormannen F1-VVA F1
Veel te vroeg kwamen we aan in Westkapelle waar we aan moesten treden tegen de plaatselijke voetbalclub: de Noormannen. Het was een mooi maar winderige ochtend. We hadden nog nooit tegen de Noormannen gespeeld en wisten dus niet wat we konden verwachten. Na de aftrap bleek dat de Noormannen nog niet geheel wakker waren. Mede dankzij het windje mee stond het binnen 2 minuten 0-2. Beide doelpunten gemaakt door Ricardo die 2 foutjes van de keeper genadeloos afstrafte. Zoals zo vaak werden onze mannen een beetje overmoedig…en de tegenstander wat sterker. Iedereen wou ineens naar voren om een doelpunt te maken maar ze vergaten te verdedigen. Daardoor kregen de Noormannen een aantal goede kansen. Maar met een beetje geluk en een weer goed keepende Alexander bleef.t het lang 0-2. Zelf kregen we nauwelijks nog kansen. Maar toch kwamen we op een 0-3 voorsprong. Ricardo benutte dat ene kansje dat we vlak voor rust toch nog kregen. Met deze toch ruime voorsprong gingen we rusten. Na de rust ging de strijd gelijk op. We hadden nu wel wind tegen. Door een klein foutje in de verdediging, de bal werd voor ons doel niet weggewerkt maar in de voeten van de tegenstander gespeeld, kwamen de Noormannen terug tot 1-3. Vlak daarna werd het 2-3. Toen waren onze jongens weer wakker en er werd weer gevoetbald. We creëerden weer een paar kansen, maar de bal wou er maar niet in. Marijn was er het dichtste bij. Een fraaie aanval en een dito schot…maar de paal stond in de weg. Vlak voor tijd gingen de Noormannen wat doordrukken en kwamen uiteindelijk langszij door Alexander met een afstandsschot te verassen. Zo eindigde de wedstrijd in een 3-3 gelijk spel. Gezien het spelbeeld een terechte uitslag. Maar een 0-3 voorsprong mag je eigenlijk niet meer weggeven.

29 maart 2003 VVA F1-Zeelandia-Middelburg F1
Door de vele afgelastingen moesten we net als vorige week tegen Zeelandia-Middelburg. Daar hadden we dus gewonnen met 1-2. Kevin en Marc waren er dit keer bij, maar Ricardo deed met E3 mee. Het was een prima voetbalweertje en gezien de wedstrijd van vorige week zouden we afstevenen naar onze eerste thuis overwinning van de voorjaarsreeks. In de praktijk pakte dat heel anders uit. Onze jongens waren geen schim van de jongens die vorige week de overwinning pakte. Alleen Marijn en Thomas haalde hun niveau. De rest voetbalde veel te slap en ongeïnspireerd. Daar moet wel bij gezegd worden dat ook Zeelandia een aantal jongens in de gelederen had die er in Middelburg niet bij waren. En dat waren niet de minsten. We zagen prachtige rushes en even zo mooie voorzetten van deze jongens. Maar als je voetballend wat te kort komt zul je dat met hard werken moeten proberen te compenseren. Dat zat er dus vandaag niet in. Bij de rust was het al 0-4. In de tweede helft kwamen er nog eens 4 bij. De eindstand was dus 0-8. Een smadelijke nederlaag dus. Het ergste was nog dat de keeper van Zeelandia geen bal heeft gehad. Dat moet de volgende keer beter en iedereen weet dat we veel beter kunnen!

22 maart 2003 Zeelandia-Middelburg F1-VVA F1
Dit was pas de 2e competitiewedstrijd van de voorjaarsreeks. Na onze eerste wedstrijd tegen Walcheren gooide het weer roet in het eten en werden alle wedstrijden afgelast. Door deze afgelastingen was het onmogelijk om de krachtverhoudingen te bepalen. We hadden in het verleden ook nog nooit tegen Zeelandia gespeeld, dus we wisten niet wat we konden verwachten. Het weer was in ieder geval prachtig…lekker zonnetje…echt voetbal weer. Om 10:45 kwamen we aan op het prachtig nieuwe sportcomplex in Middelburg. Wel wat laat, maar we wisten de weg niet precies. Op Kevin en Marc na waren we compleet en iedereen had er veel zin in. Aangezien we elke keer in een andere samenstelling spelen is de opstelling ook elke keer weer anders. Alexander is echter onze vaste keeper, dus die stond weer op het doel. Job als laatste man, Raymond daar vlak voor. Jeroen, Tom en Thomas op het middenveld en Ricardo en Marijn in de spits. Meteen na de aftrap bleek dat beide teams behoorlijk aan elkaar gewaagd waren. In het begin had Zeelandia een licht overwicht. Dat resulteerde na 5 minuten in een treffer. Dat was een tegenvaller. Het spel golfde een beetje heen en weer. Beide partijen kregen wat kansjes. De aanvallen van de tegenpartij waren echter wat gevaarlijker. Job, voor de eerste keer laatste man, had het in het begin een beetje moeilijk. Maar naarmate de wedstrijd vorderde kreeg hij de smaak te pakken. Alexander keepte weer een puike wedstrijd en hield met een paar fraaie reddingen Arendskerke in de wedstrijd. Voetballend was er bij Arendskerke weinig te genieten. Het was allemaal een beetje te slap en men liep elkaar voor de voeten. Ons spitsenduo stond juist veel te ver van elkaar af zodat ze elkaar niet konden bereiken. Vlak voor rust hadden we een beetje geluk dat een schot(je) van Marijn door de benen van de keeper ging. Zo was de ruststand 1-1. Na de rust ging het stukken beter. Er werd prima overgespeeld en met name het storende werk van Thomas, Raymond en Tom zorgde ervoor dat de aanvallen van Zeelandia vaak in de kiem gesmoord werden. En als ze toch op doel schoten stonden daar altijd Job en Alexander nog. Marijn en Ricardo stonden voorin ook op scherp. We zagen een aantal prachtige combinaties en samen kregen ze een paar grote kansen. Het dichtst bij was Ricardo die de bal op de paal schoot. Het was echter Jeroen die de beslissing bracht in de wedstrijd. Na een corner van Marijn werd de bal niet goed weggewerkt. Jeroen bedacht zich geen moment en schoot de bal hard in het doel. Daarna zakte we iets terug en ging Zeelandia op zoek naar de gelijkmaker die er gelukkig dus niet kwam. Eindstand 1-2 voor VVA.

8 februari 2003 Walcheren F1-VVA F1

Eindelijk was het dan zover. De eerste competitiewedstrijd van het voorjaarscompetitie. Het zag er lang naar uit dat de wedstrijd niet door zou gaan vanwege het slechte weer en de staat van de velden. Maar in de vroege morgen werd het licht op groen gezet. Om 8:15 vetrokken we naar Vlissingen om daar tegen de plaatselijke Walcheren F1 te voetballen. Het zou een bijzondere wedstrijd worden aangezien we tijdens de voorjaarscompetitie in een andere samenstelling zullen spelen als tijdens de najaarscompetitie. Michel, Hidde en Simon zijn naar E3 en Job en Kevin zijn de gelederen van F1 komen versterken. Daarnaast speelt er om toerbeurt een speler van F1 met E3 mee. Dit keer was Marc aan de beurt.
Met negen man kwamen we in Vlissingen aan. Het veld was redelijk bespeelbaar (wel nat en zacht) en de weersomstandigheden waren prima. Windstil, droog en pakweg zo'n 7 graden Celsius.
Ik was benieuwd hoe de afwezigheid van de al eerder genoemde spelers opgevat zou worden. De meeste spelers van Walcheren (die door onze jongens 'de bananen' werden genoemd) waren toch wel een stukje groter dan de meeste van VVA. Na het fluitsignaal bleek dat lengte niet alles zegt. We kwamen prima uit de startblokken. Waren stuk voor stuk wat feller in de duels en wisten de tegenstander onder druk te zetten. De voorhoede werd bemand door Ricardo en Marijn met vlak daarachter Jeroen. Het grote middenveld bestond uit Tom, Kevin, Thomas en Job. Raymond stond op de positie die een hele tijd het domein van Simon en Marc was geweest: laatste man. Alexander stond in het doel. Met name de twee laatsten speelden een prima partij. Alexander heeft zich ontwikkeld tot een betrouwbare doelman die de ballen steeds vaker klemvast heeft. Raymond speelde de beste partij van zijn leven. De meeste ballen die door het middenveld heen glipten (richting Alexander) werden door hem weggewerkt. Voorin zorgden Marijn en Ricardo voor het meeste gevaar. Druk werd gezet door onze middenvelders. Een en ander resulteerde dan ook in een verdiende treffer in de 10e minuut van VVA. Ricardo schoot de bal hoog in de kruising. Na de openingstreffer kroop Walcheren wat uit zijn schulp en werd sterker. Ze kregen ook kansen, maar Alexander hield zijn doel droog. Helaas voor VVA....een klein slippertje in de verdediging ...en Walcheren scoorde vlak voor rust de gelijkmaker.
Na de rust tapte Walcheren uit een ander vaatje. Ze werden sterker en sterker. De fysieke kracht van Walcheren leek ons op te breken. Ze gingen er hard in zonder overigens gemeen te worden. Na 5 minuten spelen was het 2-1. Nog geen minuut later 3-1 en weer een paar minuten later 4-1. De wedstrijd leek beslist. Ricardo bracht de spanning nog even terug. Hij brak door de verdediging heen en kwam alleen op de keeper af en scoorde. De hoop om terug te komen was er maar eventjes. Vlak achter elkaar werd Alexander weer twee keer gepasseerd. Eindstand 6-2. Een verdiende overwinning van Walcheren alhoewel de uitslag ietwat geflatteerd is. Zoveel minder waren we nu ook niet.
Persoonlijk was ik aangenaam verrast door het niveau van deze (toch nieuwe) groep. Dus we kunnen volgende week vol vertrouwen afreizen naar Westkapelle. Naar de Noormannen.

12 oktober 2002 VVA F1-Kapelle F1
Tijdens de laatste training was iedereen het er mee eens. Er moest wat gebeuren om de negatieve spiraal te doorbreken waar de VVA F1 in verkeerde. Helaas was er tijdens diezelfde training niets van een verandering te merken. Maar na de aftrap tegen Kapelle (altijd een zeer lastige tegenstander) leek iedereen toch uit een ander vaatje te tappen. Er werd meteen voluit gevoetbald. Iedereen deed zijn stinkende best. Al heel vroeg in de wedstrijd wist Michel de (overigens zeer goede) doelman van Kapelle te verassen. Het spel golfde heen en weer en er waren voor beide partijen enorme kansen. Gelukkig voor ons keepte Tom een prima partij. Op de lijn heeft ie soms wat problemen, maar hij kwam steeds uit op de goede momenten en wist alle ballen voor de voeten van aanstormende Kapellenaren weg te pakken. Voor de rust maakte Michel zijn tweede en zo gingen we rusten bij een verdiende voorsprong. Na de rust kwam Kapelle duidelijk met een ander instelling uit de kleedkamer. Ze waren feller en VVA kreeg het moeilijker. Dat nam niet weg dat Marijn VVA op een 3-0 voorsprong bracht, Dat zouden we toch niet meer weggeven. Een gelukkig doelpunt van Kapelle was het startsein voor een offensief van Kapelle. Onze verdediging kreeg het moeilijk. We kregen zelf ook nog kansen maar hadden daarbij een beetje pech (paal en lat). We hadden ook steeds meer overtredingen nodig om de Kapellenaren te stoppen. Zo'n 8 minuten voor tijd scoorde Kapelle nog eens uit een corner. We kwamen er niet meer uit en Kapelle kreeg de ene corner naar de ander. Vlak voor het eindsignaal was het zover….3-3. Meteen na de aftrap kreeg VVA nog een klein kansje maar toe werd er afgefloten. Niemand wist eigenlijk of ie blij of niet blij moest zijn met het resultaat. Maar als we deze lijn voortzetten komen we er wel…!!!

5 oktober 2002 VVA F1-Kloetinge F1
Na de ontluisterende nederlaag tegen SSV hadden onze jongens kans om tegen Kloetinge een en ander goed te maken. We hadden eerder in het seizoen een oefenwedstrijd tegen een ander en beter geacht team van Kloetinge gespeeld en daar werd door VVA maar net verloren. Dus we hadden kansen. Meteen na de aftrap bleek helaas dat iedereen nog niet goed wakker was. Kloetinge ging veel beter van start, was veller en dat resulteerde in de eerste 10 minuten in twee tegendoelpunten. Er moet wel even vermeld worden dat door het maaien van het gras er heel veel los gras op het veld lag en dat maakte, in combinatie met de vochtigheid van hetzelfde gras, het veld spiegelglad. Het eerste doelpunt dat we tegen kregen was dan ook gedeeltelijk door uitglijdende spelers te danken. De 0-2 was een eigen doelpunt. We liepen dus weer achter de feiten aan. Na de 0-2 achterstand begonnen we iets beter te voetballen maar er werd eigenlijk geen kans gecreëerd. In de rust probeerden we iedereen een beetje op te peppen. Het zelfvertrouwen werd er niet groter op. Vol goede moed begonnen we aan de tweede helft, maar voor we het wisten was het 0-4. Voornamelijk door te slap te verdedigen. Soms moet de bal gewoon ver weg geschoten worden, maar meestal werd er voor een voetballende oplossing gekozen. Een dilemma waar ook vele profvoetballers regelmatig voor staan. En dat het 'voetballend oplossen' niet altijd goed afloopt weet iedereen. Vanaf dat moment gingen de koppen bij VVA weer omhoog en werd er met inzet gestreden. Michel brak door en werd, voordat hij kon uithalen, neergehaald. Strafschop, die hij zelf benutte. Vlak daarna was het Ricardo die in een kluts de keeper van Kloetinge passeerde. Vervolgens kreeg VVA nog genoeg kansen, maar helaas werden die niet benut. We leden dus de derde achtereenvolgende nederlaag.

28 september 2002 SSV F1-VVA F1
Het was een prachtige zaterdagmorgen, het was droog, windstil en het gras was nat. Ideale omstandigheden voor een voetbalwedstrijd. Het was alleen een beetje vroeg….9 uur. En de ervaring is dat onze jongens dan niet op hun best zijn. Maar iedereen was redelijk goed gehumeurd dus we vertrokken toch met vertrouwen naar Goes. Na wat moeilijkheden met één van onze spelertjes over het wel of niet aantrekken van het naar zijn mening te oude broekje gingen we van start. We begonnen redelijk, hadden het meest balbezit en speelden de meeste tijd op de helft van de tegenstander. Zoals zo vaak vergaten we echter te verdedigen en dat resulteerde na zo'n 8 minuten in een doelpunt van SSV. 3 spelers van SSV stonden zo vrij als een vogeltje en daar was voor Alexander geen houden aan. Aan het wedstrijd beeld veranderde er niets. We begonnen steeds beter te voetballen, er werd hard gewerkt en de gelijkmaker hing in de lucht. Met name moet Tom even genoemd worden die de beste helft uit zijn carrière speelde. Als ie aan de bal was konden de spelers van SSV doen wat ze wilden, ze kregen de bal niet te pakken. Ondanks het veldoverwicht kreeg VVA weinig kansen. Door een slippertje van de keeper van SSV, die de bal losliet voor de voeten van Marijn werd het gelijk. Marijn strafte het foutje van de keeper dus genadeloos af. Dat beloofde veel voor de tweede helft. Niets was echter minder waar. Waar onze jongens vaak meer moeite hebben met de eerste helft was nu de tweede helft eigenlijk iets om te vergeten. De meeste jongens voetbalden verder beneden hun niveau. Er werd veel te slap gespeeld. Alleen Marijn haalde zijn niveau en zorgde voor het meeste gevaar van onze kant. Alleen ontbrak het aan echte kansen. Vooral de verdediging liet steken vallen. Dat resulteerde al snel in de tweede treffer voor SSV, waar wel met veel inzet gespeeld werd. Gevolgd door de derde treffer. We verloren dus, verdiend, met 3-1 ondanks het feit dat we voetballend echt niet de mindere waren dan SSV.

21 september 2002 Luctor F1-VVA F1
Tijdens het toernooi in Heinkenszand, vorig seizoen nog, hadden we al een keer tegen dit elftal van Luctor gespeeld. Luctor was toen sterker maar met veel inzet en kunst en vliegwerk wisten we er een gelijkspel uit te slepen. Luctor ging toen op doelsaldo naar de finale en schreef de toernooizege op haar naam. Het zou dus niet eenvoudig worden. Alexander, die de uitwedstrijden altijd zou keepen, bleek maar 1 voetbalschoen in zijn tas te hebben. Dat voetbalt een beetje lastig. Tom nam zijn honeurs waar en Alexander wachtte op hulp vanuit het thuisfront. Na de aftrap bleek ook duidelijk dat Luctor in de breedte de iets betere ploeg was. We kwamen, als zo vaak, wat slapjes uit de startblokken en we werden van begin af aan behoorlijk onder druk gezet, Dat resulteerde echter niet in echt grote kansen van Luctor. Sterker nog, de spaarzame aanvalletjes van VVA waren gevaarlijker. Toch kwam Luctor na zo'n 10 minuten spelen op een terechte 1-0 voorsprong. Vanaf dat moment was Luctor de baas op het veld en kwam VVA er niet meer aan te pas. Er werd door de jongens en meisjes van Luctor prima gecombineerd. Voor de rust werd er nog twee keer gescoord en de russtand was 3-0. Tijdens de rust. Om toch nog een kans te maken moest er in de tweede helft uit een ander vaatje getapt worden. Iedereen was het daar mee eens en we zouden proberen de tweede helft met wat meer inzet te voetballen. Gelukkig was Alexander weer in het bezit van 2 voetbalschoenen zodat hij de plaats van Tom in het doel kon overnemen. In de eerste paar minuten van de tweede helft kwam er weinig van onze voornemens. Het werd als snel 5-0 voor Luctor. Dat leek een verloren wedstrijd. Maar toen leek er een knop om te gaan bij onze jongens. Er werd plots meer strijd geleverd en er werd een stuk beter gevoetbald. En de doelpunten kwamen ook. De ene nog mooier dan de andere. Mede aangemoedigd door een aantal ouders, die in de wijde omtrek te horen waren, kwamen we terug in de wedstrijd. Michel maakte 5-1. Vervolgens werd het nog even 6-1. Toen Marijn 6-2, Michel 6-3 en Marijn weer 6-4. Het kon nog. Aangezien we volledig op de aanval moesten gaan spelen kreeg uiteraard Luctor ook nog enkele grote kansen. Maar ze benutte er maar 1. Helaas was er te weinig tijd om er nog een gelijkspelletje uit halen. De eindstand was dus 7-4. Een verdiende en ruime overwinning van Luctor. Maar we hebben Luctor in de tweede helft wel laten zien dat VVA in de return zeker niet kansloos is.

14 september 2002 VVA F1-Heinkenszand F1
In deze eerste thuiswedstrijd van het seizoen moesten we aantreden tegen Heinkenszand F1. Tijdens het VVA toernooi hadden we ook al tegen hun gespeeld en toen was het een eenvoudige overwinning voor VVA. De trainer van Heinkenszand gaf voor de wedstrijd ook al aan dat er bij KNVB een verzoek lag om het team een klasse lager in te delen aangezien dit pas het eerste seizoen was dat de spelers op een half veld moesten spelen. Vorig jaar speelden ze nog 4 tegen 4 op een kwart veld. De kans was dus aanwezig dat we de wedstrijd zouden spelen om jan met de korte achternaam. Het was dus niet de vraag of …maar met hoeveel we zouden winnen.Toen we begonnen was al duidelijk dat Heinkenszand duidelijk de mindere was van de VVA. Zoals zo vaak bij een groot kwaliteitsverschil wordt het voetbal er niet beter op. Iedereen was wel gretig maar er werd nauwelijks gecombineerd en probeerde de meeste spelers in hun eentje het doel van de tegenstander te vinden. Gelukkig voor Heinkenszand en voor de wedstrijd stond er een prima keeper in de goal. Die behoede Heinkenszand de eerste 10 minuten voor een grote achterstand. Ook stond de paal een aantal keren in de weg. Na pak weg 12 minuten openende Marijn eindelijk de score, gevolgd door Ricardo en Michel. Na de rust werd er iets beter gevoetbald, maar iedereen dacht maar aan één ding…scoren. Als de spelers van Heinekenszand moesten aftrappen werden ze meteen bestormd door 5 of 6 spelers van de VVA. Voordeel van deze wedstrijden is dat ook de mensen die niet zo vaak scoren hun doelpuntje mee pakken. Achtereenvolgens scoorden Simon, Michel, nogmaals Michel, Simon (die daar verschikkelijk blij mee was), Ricardo, Michel, Jeroen, Marc en uiteindelijk weer Thomas, die nog blijer was dan bij zijn eerste treffer. VVA had daarnaast nog genoeg kansen (iedereen had wel kunnen scoren, behalve Tom die op het doel stond) maar mede dankzij prima keeperswerk was 12-0 uiteindelijk de eindstand.

7 september 2002 Kapelle F1-VVA F1
De voorbereiding van F1 was uitstekend geweest. Een toernooi overwinning in Lewedorp en ons eigen toernooi. Beide toernooien waren overigens sterk bezet, we kregen de punten niet kado, dus dat beloofde wat voor de 1e wedstrijd van de competitie. Maar als zo vaak zegt een voorbereiding niet alles. Ook al leek iedereen er zin in te hebben en scherp te zijn, VVA begon zwak aan de wedstrijd. We waren veel te slap en werden in de beginfase overklast door Kapelle. Na zo'n 8 minuten brak een speler van Kapelle door. achtervolgd door eentje van ons. Alexander kwam uit zijn doel en samen wisten ze de speler tot stilstand te brengen. Maar de scheidsrechter zag er een overtreding en dus een penalty in. Beetje twijfelachtig, maar de scheidsrechter beslist. Gelukkig werd de penalty gemist. Even later was het wel raak. Een doelpunt voor Kapelle. Een bal slipte door de benen van Alexander heen die aanval na aanval te verduren kreeg. Dat was niet goed voor zijn zelfvertrouwen. Niemand mopperde echter op de keeper, dat is wel eens anders geweest, dus we gaan vooruit. Vlak er na weer een doelpunt van Kapelle. De bal werd slecht weggewerkt en keihard ingeschoten. Alexander trof dit keer geen enkele blaam. Vanaf dat moment keepte Alexander foutloos en behoede VVA voor een nog grotere achterstand. Vijf minuten voor tijd werd VVA eindelijk wakker. Michel kreeg de bal, ging buiten om en gaf een prima voorzet op de inkomende Marijn die de bal eenvoudig in kon tikken. Een goal uit het boekje. Meteen na de aftrap was het weer de beurt aan Kapelle: 3-1. Michel bracht tenslotte de russtand op het bord door de bal vanuit een moeilijke hoek in de kruising te schieten. Tijdens de rust was er even de tijd om iedereen weer scherp te krijgen. Iedereen was ook van mening dat het de eerste helft niet veel was en dat we van dit Kapelle nioet hoefden te verliezen. Maar ja, het was vlak na rust meteen weer raak voor Kapelle. De woorden tijdens de rust leken geen effect te hebben. Het tegendoelpunt schudde echter iedereen wakker en er werd weer lekker vel en goed gevoetbald. Simon had in de tweede helft de positie van laatste man overgenomen van Marc. Hij vond het alleen jammer dat hij niet meer kon scoren. Niets was echter minder waar. Een afvallende bal werd door Simon rond de middenlijn opgepakt en hij knalde de bal van een enorme afstand in de kruising. Iedereen stond perplex...ook Simon. Dat was het sein tot het grote slotoffensief. Iedereen ging aanvallen. Kapelle kreeg daardoor wel wat kleine kansjes maar de grootte kansen waren voor VVA. Hidde raakte de paal, Michel de lat en uiteindelijk was het de uitstekende spelende Ricardo die de verdiende gelijkmaker aantekende en de eindstand bepaalde op 4-4. Daar kon iedereen mee leven.



Startpagina
Naar boven
Vorige
Volgende Mail de redactie